شعبده بازان عمامه به سر باز هم در صدد نمایشی هستند تا بتوانند یک بار دیگر تماشاچی ِایرانی را که به گمان خودشان بارها مسحور کرده اند، دوباره فریب دهند.
اگر تا انتصابات خرداد ماه 1388 بخشی از مردم شریف ایران امید این را داشتند که این نظام را شاید بشود «اصلاح» کرد، الآن دیگر هیچکس باور نمی کند که رژیم اصلاح پذیر باشد تا جایی که حتی بزرگان اصلاحات هم شرکت در این نمایش را که نامش را انتخابات نامیده اند تحریم کرده اند. آیا می توان حرفهای علی خامنه ای را آنروزها فراموش کرد که دهان به تهدید آنهایی باز کرد که رایشان را پایمال کرده بود؟ آیا می توان جنایتهای خیابانی ، تجاوز در زندانها ،سرکوب و اعدام ناراضیان از این جریانات وحتی به بند کشیدن سران سبز را فراموش کرد؟
قبل از انتخابات انتصابی ِ 1388 با وجود تجربه های تلخ گذشته بحثهایی در راستای انتخاب بین بد و بدتر در جریان بود ولی پس از آن همگان به این نتیجه رسیدند که در نظام آخوندی قبول بدتر الزامی است و شرکت در نمایش این جنایت پیشگان تنها می تواند مصرف خارجی برای رژیم داشته باشد تا دهان جهانیان را در مقابل عدم مشروعیت خود در داخل را ببندند.
در نظام این ضحاکان ِتاریخ ِایران رای مردم نه تنها عاری از اعتبار است بلکه شرکت در این نمایش انتخاباتی چیزی نیست بجز پایمال کردن حق آنهایی که صدای اعتراضشان در زندانها خفه می شود و خیانت به خونهایی است که در راه آزادی ایران و احقاق دموکراسی ریخته شده اند.
هم اکنون زمان آنست که با گذشتن از قانون اساسی حکومت دینی چیره بر میهنمان و آغاز یک نافرمانی مدنی، راه را برای رسیدن به مقصد مشترکمان یعنی داشتن ایرانی آزاد و سربلند هموار کنیم. در این راستا می توان تا روز موعود که انتخاباتی است آزاد ، با هر اندیشه و سلیقه سیاسی که هستیم در کنار هم به اتحادی ایرانی برسیم و حق رایمان را تا روزی که ارزش واقعیش را پیدا کند محفوظ نگه داریم.
شاهزاده رضا پهلوی آخرین نوشته شان را اینگونه پایان داده اند و ما به آن معتقدیم:
انتخاب آزاد برای ایران آزاد
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر