مدتها بوده که یک انتظار دارد منرا اذیت می کند و آن انتظار چه بوده ، بگذارید اول یک دیدگاه را گفته و بعد داستان آن انتظار را!؟!
از یک منظر، دعوای سیاسی- اجتماعی کنونی ایران چیزی نیست مگر دعوای سنت و مدرنیته و یا اگر گسترش دهم ، دعوایی بین تفکر ملت- دولت برعلیه امت- امامت یا اگر عامیانه تر بگویم دعوای بین نظام و سیستم گذشته حاکم بر ایران قبل از "انقلاب شکوهمند" و بعد از انقلاب شکوهمند یعنی جمهوری اسلامی و نظام گذشته.
از هنگامی که رضا پهلوی پسر ارشد محمد رضا شاه در یک اقدام کاملا غیر متقربه از نظر احزاب و "جریانات شناسنامه دار" و "استخواندار" قدیم ، اقدام یک رونمایی از یک حرکت جدید و تا حدودی تشکیلات جدید کرد ، با توجه به سابقۀ سیاسی معاصر ایران و شکست استراتژیک و حتی تاکتیکی ِجمهوری اسلامی در بیان خواست مطالبات مردم ایران داشته. انتظار من این بود که ،که این حرکت جدید (شورای ملی ایران) مورد حملۀ نیروهای نظام جایگزین ِنظام گذشته قرار بگیرد و تا حدودی هم تلاش خود را کردند و در حال تلاش هم هستند اما آن انتظار که در آغاز این مقوله بیان کردم "آغاز آتشباری توپخانۀ جمهوری اسلامی" است که در آغاز با “proxy-war” شروع شد و در نهایت باید علنی می شد. این توپخانه دست گرمی و حرکات آغازین خود را اکنون با این فیلم کوتاه و اقدام به خیال خود "پیچیده" نشان داد اما. اما باید به آنها گفت که آنچه محتوم است آغاز پایان شماست که از صبح بیست و دوی بهمن ِپنجاه و هفت شروع شد و آنچه آغاز آن است ، یک نظام مردم سالار و پاسخگو می باشد.
دوستانی که تلاش کردید این حرکت مخرب «سازمان رستاخیز نوین» را سامان دهید، سخت در اشتباه هستید چرا که بر خلاف تاریخ در حرکتی بس ساده لوحانه هستید . به قول ضرب المثل زیبای فارسی خودمان که می گوید : از این نمد مالی فقط هن و هن آن برای شما باقی خواهد ماند.
توپخانه را فراموش کنید و تسلیم خواست بر حق هم وطنان خود شوید.
این داستان ادامه خواهد داشت!
"یک دهاتی از قطب شمال"
http://www.youtube.com/watch?v=m6cW5yoOup4&feature=player_embedded
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر